Beeld

Hé, wat doe je nou met mijn beeld van jou? Je moet begrijpen, ik was zo blij met wie je was in mijn ogen. Je toverde woorden in me naar boven, maar dat is nu dus voorbij.

Lees Verder
Advertenties

Dostojevskiaanse dorst

Maar juist in die kille, walgelijke, halve wanhoop, in dat halve geloof, in dat uit verdriet bewust zichzelf levend begraven in het ondergrondse voor veertig jaar, in die met het verhevigd bewustzijn doorvoelde en toch deels betwijfelbare uitzichtloosheid van haar situatie, in al dat gif van onbevredigde verlangens waarvan zij vervuld is, in heel die koorts van weifelingen, van voor eens en voor altijd genomen beslissingen en een ogenblik later alweer opkomende spijtgevoelens – daarin ligt het vreemde genot besloten […]

F.M. Dostojevski, Aantekeningen uit het ondergrondse (1864)

Ik lach, maar in gedachten veracht ik elk woord dat ik zeg. De leugen neem ik dan nog voor lief, maar het veinzen valt toch zwaar op de maag; ik drink het bloed dat ik vergiet. Ik weeg het glas in mijn handen, laat de vloeistof over de rand klotsen, mijn tanden rood kleuren. De geur maakt me misselijk, maar ik geniet van iedere slok, een behagen dat enkel in ondergrondse termen valt te verklaren.

Lees Verder

Antoniem

Jouw feilbaarheid stelt mij gerust,
omdat jouw falen gelijk staat
aan mijn succes, alsof jij
eigenlijk mijn antoniem bent.

Lees Verder

Verkoninklijking

In plaats van je welkom te heten, katten we je af onder het mom van inauguratie. Misschien ben je wel een koningskind, wie zal het zeggen? We nemen de proef op de som, houden je net zolang kopje onder totdat je verdrinkt. Dan pas zullen we juichen, omdat je gezuiverd bent van ketterij. Jouw afgematte lichaam onderstreept voor ons de waarde van onze oneindige kringloop. Wie mooi wil zijn, moet immers pijn lijden en niet iedereen is in staat een kroon te dragen.

Lees Verder

Herinneringen

Herinneringen klonteren samen in mijn hoofd tot woorden zonder inhoud. Het is alsof ik nooit een onderdeel ben geweest van het collectieve geheugen dat anderen samenbindt. Ik weet van niets, reken het toe aan mijn onstuimige onverschilligheid. Ik stak mijn neus liever in boeken en schriften dan oog te hebben voor reuzen op de weg.

Lees Verder

Soms

Soms overweldig je me met je intelligentie. Waar ik nog twijfel, is het leven voor jou één grote zekerheid. Natuurlijk erken je dat er dingen zijn waar je geen vat op hebt, maar ook het grootste probleem is voor jou een overzichtelijke waas waar je doorheen prikt als was het een suikerspin.

Lees Verder

Ruimte

Ik vul de ruimte met mezelf, pak me op en spreid me uit. Kledingkasten en bedlakens ademen mijn geur, in de douche hangt nog lang mijn mist van gedachten. De grond is bezaaid met voetstappen in de vorm van broodkruimels en opgestampte aarde.

Lees Verder

Niemand

Jij bent niemand voor mij en toch giet ik tranen over jouw ontgonnen graf, omdat je ademde, leefde, voelde, was. Het spijt me bijna dat ik niet méér weet om jouw anonimiteit op te heffen, want een afscheid zou zoveel meer pijn moeten doen dan nu het geval is door het gemis van jouw identiteit.

Lees Verder

Er drijft een lichaam in het water… #thingstowriteabout

You look out the window and discover a body floating face down in your pool

712 more things to write about (San Francisco 2014).

Ik herken haar gelijk. Haar vrolijke bloemetjestrui bezaaid met bloedvlekken. Het haar dat in de schaduw van de nacht bijna zwart lijkt, drijft als een waaier op het water. Een kring van rood verspreidt zich naar de hoeken van het zwembad, klotst over de randen.

Lees Verder

Links

Ik heb nooit echt een keuze kunnen maken tussen links en rechts. Terwijl mijn broer steevast met links kleurde, liet ik mijn potlood circuleren tussen mijn linker- én mijn rechterhand. Op de basisschool leerde ik schrijven met links, hoewel mijn vingers zich nooit helemaal op de correcte manier om mijn pen hebben willen vouwen. Tijdens gym schopte ik de bal met rechts, maar tijdens het schrijven in een multomap ergerde ik me aan de 23 ringen die me in de weg zaten. Ik vond linkshandige scharen en gitaren raar, maar botste tijdens het maken van een dictee wel telkens tegen mijn rechtshandige buurmeisje aan.

Lees Verder