Niemand

Jij bent niemand voor mij en toch giet ik tranen over jouw ontgonnen graf, omdat je ademde, leefde, voelde, was. Het spijt me bijna dat ik niet méér weet om jouw anonimiteit op te heffen, want een afscheid zou zoveel meer pijn moeten doen dan nu het geval is door het gemis van jouw identiteit.

Lees Verder

❤️❤️

Ik raap de iPhone van de grond. Je vingerafdruk verschaft me toegang tot je persoonlijke universum. Het eerste wat ik zie, zijn twee zwarte cijfers die een dutje liggen te doen in je belmenu – slechts één cijfer van je redding verwijderd. Ik sluit het venster om te worden verrast door jouw donkerbruine ogen die me vanachter je met apps bezaaide homescreen toelachen.

Lees Verder

Prinses

What do you want from me? Why don’t you run from me?
What are you wondering? What do you know?
Why aren’t you scared of me? Why do you care for me?
When we all fall asleep, where do we go?

Billie Eilish, bury a friend

Eerst dacht hij nog dat ze in shock was. De boze woorden, het ongeloof, de tranen… helaas was het hem de afgelopen dertig jaar allemaal wel bekend geworden. Zelfs als ze de deur in zijn neus had dicht gesmeten, had hij het kunnen begrijpen. Maar dat ze het met een onaangedaan gezicht glashard zou blijven ontkennen, dat had hij niet verwacht. Hij begon bijna aan zichzelf te twijfelen. Hij had toch wel bij het goede huis aangebeld?

Lees Verder

Op een zomermorgen

Alweer een tijdje geleden werd ik door Jedidja gevraagd om eens een post te schrijven voor verweven. Mijn reactie was gelijk positief: “ja, natuurlijk…”, maar ook enigszins aarzelend “…als ik iets weet te verzinnen om over te schrijven”. Eerder had ik al wel geschreven voor mijn eigen blog, maar die bleek geen lang leven beschoren; mijn inspiratiestroom was al snel opgedroogd. Nu is het dan toch zover! Ik hoop dat jullie kunnen genieten van dit korte verhaal dat zich afspeelt op een zomermorgen.

Lees Verder