luister

Luister, zegt ze, luister en ik luister naar haar stem. Roep haar naam in al mijn stiltes, ga op zoek in mijn gemis. En ik vind haar tussen muren, in een kelder zwak verlicht. Luister, roept ze, één keer, want ik vloed en eb al weg.

Ik ben er, zeg ik, ben hier, zoek me zachtjes bij elkaar. Laat me proeven van de stilte, hier in mijn gevangenis. Want in de krochten van mijn hart is waar ik haar vind, ongeremd. Ongerept en onbereikbaar, slechts voor mij alleen bestemd.

Lees Verder

Vallen als een professional #terugblik

Het enige wat ik echt zeker weet, is dat niets in een rechte lijn gaat en dat ik niets aan mezelf te danken heb. Ik doe een stap in de goede richting en val meters omlaag voordat ik me herpak, vaste grond onder mijn voeten voel en me weer optrek aan de stenen boven mij – als een bergbeklimmer die het klimmen nog moet leren.

Lees Verder

Dromen #terugblik

Soms lukt het me even niet om iets nieuws te schrijven en dan ga ik terug naar mijn oude schrijfsels om iets uit de krochten van mijn computer op te diepen. Misschien kan het me tot nieuwe inzichten brengen of gewoon heel even dat gevoel van herkenning bij me teweeg brengen. Oh ja, dit schreef ik ooit. Dacht ik ooit. Was ik ooit. Meestal zijn al die afgebroken verhalen de moeite van het publiceren niet waard, maar heel af en toe kom ik iets tegen waar ik me door laat verrassen.

Lees Verder