De goddelijke en breekbare vrouw in Anne Brontës The Tenant of Wildfell Hall #talkingclassics

‘An excellent little woman,’ he remarked when she was gone, ‘but a thought too soft – she almost melts in one’s hands.’

Mr Hattersley over Milicent
Anne Brontë, The Tenant of Wildfell Hall (Londen 2016) 338.

Deze roman wist regelmatig het bloed onder mijn nagels vandaan te halen, totdat ze net zo wit en gevoelloos waren als de vrouwen in dit verhaal. En nee, dan heb ik het niet alleen over de manier waarop de mannen in dit boek als echte tirannen hun echtgenotes aan hun eigen wil onderwerpen, maar ook over de scheve ideeën die de vrouwen er zelf op nahouden over wat goed en fout is in de ogen van God.

Lees Verder

If only happiness was a potato… #quote van de week

No mockery in the world ever sounds to me so hollow as that of being told to cultivate happiness. What does that advice mean? Happiness is not a potato to be planted in mould, and tilled with manure.

Charlotte Brontë, Villette (1853)

Het geluk wordt Lucy Snowe niet in de schoot geworpen. Ze is op jonge leeftijd al wees geworden en moet hard werken voor haar geld in een vreemd land. Dan is daar gelukkig John Bretton waar ze (misschien niet zo heel erg) stiekem een oogje op heeft. Hij is echter iemand die zijn eigen positie als ‘sterke man’ ten opzichte van de ‘sentimentele vrouw’ maar al te graag bevestigt met domme uitspraken als:

Lees Verder