thuis

God bezoekt ons vaak, maar meestal zijn we niet thuis

Visje

Ik doe al jaren met dezelfde maandkalender van Visje. Ik weet best dat de weken en dagen niet meer overeenkomen met de werkelijkheid, maar de spreuken die elke maand opnieuw voorbijkomen zetten me toch steeds weer aan het denken.

Zo ook de spreuk voor deze maand die me tijdens de eerste keer lezen vooral aan het lachen maakte.

Meestal zijn we niet thuis. Nou God, ik geloof dat U ons nu juist precies hebt waar U ons hebben wil: thuis. We kunnen niet veel anders. Normaal gesproken trekken we er maar al te graag op uit, maar nu zitten we noodgedwongen de hele dag binnen. Wanneer komt U op bezoek?

Waar we hem eerst probeerden te ontlopen door telkens weer nieuwe afspraken in te plannen, smachten we nu juist naar Zijn aanwezigheid. Kom alstublieft op bezoek!

We worden geconfronteerd met de stilte om ons heen, waardoor de chaos in ons hoofd ineens voelbaar en hoorbaar wordt. Wie ben ik eigenlijk als alles om me heen wegvalt? Waar vind ik mijn rust, mijn kracht wanneer er niet langer mensen om mij heen staan?

God heeft het antwoord al zo vaak gegeven en toch sloten wij net zo vaak onze oren wanneer Hij aan de deur stond te kloppen. Sorry God, ik heb geen tijd, geen ruimte in mijn overvolle agenda. Op een gegeven moment hoorden we het kloppen niet eens meer door alle drukte om ons heen.

Nu horen we elke voetstap, ieder tikje luid en duidelijk. We vervelen ons, kijken de uren weg op Netflix, maar halen nergens echt voldoening uit.

Ondertussen tikt God ons op de schouder. We schrikken een beetje, zijn niet meer aan aanrakingen gewend. Wij mogen dan misschien langs elkaar heen leven op anderhalve meter afstand, maar God reikt ons nog altijd de hand. Hij kijkt ons met Zijn warme ogen aan, omhelst ons net zo liefdevol en zegt dan:

Hè, hè, daar ben je dan eindelijk. Thuis.

Dostojevskiaanse dorst

Maar juist in die kille, walgelijke, halve wanhoop, in dat halve geloof, in dat uit verdriet bewust zichzelf levend begraven in het ondergrondse voor veertig jaar, in die met het verhevigd bewustzijn doorvoelde en toch deels betwijfelbare uitzichtloosheid van haar situatie, in al dat gif van onbevredigde verlangens waarvan zij vervuld is, in heel die koorts van weifelingen, van voor eens en voor altijd genomen beslissingen en een ogenblik later alweer opkomende spijtgevoelens – daarin ligt het vreemde genot besloten […]

F.M. Dostojevski, Aantekeningen uit het ondergrondse (1864)

Ik lach, maar in gedachten veracht ik elk woord dat ik zeg. De leugen neem ik dan nog voor lief, maar het veinzen valt toch zwaar op de maag; ik drink het bloed dat ik vergiet. Ik weeg het glas in mijn handen, laat de vloeistof over de rand klotsen, mijn tanden rood kleuren. De geur maakt me misselijk, maar ik geniet van iedere slok, een behagen dat enkel in ondergrondse termen valt te verklaren.

Lees Verder

De 9 liedjes die je op het Eurovision tegenkomt #quote van de week

When your mind is full
You can listen to my heart beating
When your burden is heavy
You can take refuge in me

Sebi, Zala Kralj & Gašper Šantl (vertaling Lyrics Translate)

Ik kan deze ruimte gebruiken om de Nederlandse inzending voor het Eurovisie Songfestival van dit jaar, Arcade, op te hemelen. En ik zou niet eens liegen als ik zeg dat ik Duncan Laurence een geweldig goede zanger vind en dat ik zijn nummer inmiddels al helemaal grijs heb gedraaid en woord voor woord mee kan zingen.

Maar daar gaat het me nu dus even niet om.

Lees Verder

Wauw, ik ben niet gek? #quote van de week

Frankly, I’m scared of clowns
and get-togethers get me down,
but when you talk, it’s like: “wow, I’m not crazy”.
Frankly, I feel insane,
but you say you feel the same
and suddenly, it’s like: “hey, I’m not crazy”.

AJR, Wow, I’m not crazy
Lees Verder

Hadden we maar beter niet geboren kunnen worden? #quote van de week

De mensheid kan het best zo snel mogelijk uitsterven.

David Benatar in interview Trouw (6 april 2019).

Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit van het antinatalisme had gehoord voordat ik een aantal weken geleden een interview las met de Zuid-Afrikaanse filosoof David Benatar. In gesprek met Trouw-journalist Niels Posthumus vertelt hij dat de mensheid volgens hem het beste kan uitsterven. Het genot dat we in het leven ervaren kan namelijk nooit de pijn overtreffen.

Lees Verder

Het monument dat blijft bestaan #quote van de week

Ineens, op het moment dat de beulsknechten zich gereedmaakten om het onaangedane bevel van Charmolue uit te voeren, klom hij over de balustrade van de galerij en klemde het koord tussen voeten, knieën en handen; toen pas zagen de mensen hem langs de gevel neerglijden als een waterdruppel die langs een ruit rolt, op de twee beulsknechten toesnellen met de rapheid van een kat die van een dak gevallen is, ze beiden met zijn geweldige vuisten neerslaan, de zigeunerin met één hand optillen als een kind zijn pop, en met een enkele sprong de kerk weer bereiken, terwijl hij het meisje boven zijn hoofd hief en met formidabele stem riep: ‘Asiel!”

Victor Hugo, De klokkenluider van de Notre Dame (Antwerpen 2012), vert. Willem Oorthuizen 395.
Lees Verder

If only happiness was a potato… #quote van de week

No mockery in the world ever sounds to me so hollow as that of being told to cultivate happiness. What does that advice mean? Happiness is not a potato to be planted in mould, and tilled with manure.

Charlotte Brontë, Villette (1853)

Het geluk wordt Lucy Snowe niet in de schoot geworpen. Ze is op jonge leeftijd al wees geworden en moet hard werken voor haar geld in een vreemd land. Dan is daar gelukkig John Bretton waar ze (misschien niet zo heel erg) stiekem een oogje op heeft. Hij is echter iemand die zijn eigen positie als ‘sterke man’ ten opzichte van de ‘sentimentele vrouw’ maar al te graag bevestigt met domme uitspraken als:

Lees Verder