twijfel

Zelfbewust maar niet -verzekerd
weeg ik alle voors en tegens.
Ondertussen wel belovend
dat ik bij U terug zal komen.
Onbewust Uw wil vermijdend
om de mijne door te drijven,
hoop ik toch dat U Uw zegen
nog wat meer kan laten blijken.

Laat Uw zegen maar verschijnen,
ik zal heus Uw naam wel prijzen.
Dwars door windvlagen, stortregens
weet ik U steeds te bereiken.

Maar laat me dit nou één keer zelf doen,
me mijn eigen keuze maken.
Laat me bewijzen dat ik echt
mijn eigen grenzen kan bewaken.

Zelfbewust en toch tevreden
bouw ik voort op eigen wegen,
wetend dat mijn eigen falen
niet op U is te verhalen.
Aldoor zoekend naar Uw naam,
loop ik ver bij U vandaan.

Maar o, laat me twijfelen aan alles
behalve Uw bestaan.

Foto: Refute, doubt, motivation van Frank Van de Casteele

nader toe

Ik wil niet als één van de velen je vervelen met gesprekken die je morgen alweer bent vergeten. Ik wil je onverdeeld, dat je me mist als ik het af laat weten. Ik wil je blik en blije ogen als ik je gezichtsveld kom betreden. Ik wil je aandacht, slechts een fractie; ik kom zelf de rest wel stelen.

Lees Verder

schiereiland

schiereiland Kroatië

Nog even en ik ben elke band met je verloren. Dan is jouw huis niet meer het mijne, zal mijn voetstap langzaamaan verdwijnen. Bestaat dat oude, vertrouwde alleen nog in herinnering, moet ik mezelf dwingen alles enkel in mentale foto’s te zien, in opgeschreven woorden te horen.

Lees Verder

Dromen #terugblik

Soms lukt het me even niet om iets nieuws te schrijven en dan ga ik terug naar mijn oude schrijfsels om iets uit de krochten van mijn computer op te diepen. Misschien kan het me tot nieuwe inzichten brengen of gewoon heel even dat gevoel van herkenning bij me teweeg brengen. Oh ja, dit schreef ik ooit. Dacht ik ooit. Was ik ooit. Meestal zijn al die afgebroken verhalen de moeite van het publiceren niet waard, maar heel af en toe kom ik iets tegen waar ik me door laat verrassen.

Lees Verder

U

Ik zou wel helemaal en niet een beetje
je beter weten, maar ik vergeet je.
In de geheimen die we delen,
zoek ik nooit jouw aangezicht.
Gebeden trotseren tevergeefs
ons strak omlijnde evenwicht.
Het is een ambigu verhaal,
want al met al hebben we iets.
Maar als het puntje bij het paaltje,
komt er stilte en dan niets.

Lees Verder

Te veel

Ik ben bang dat ik te veel ben,
dat ik enkel loos geschreeuw ben.
Dat ik je zelfs, zonder te horen,
in de kiem probeer te smoren.
Jouw stem verheft de mijne,
blaast je woord voor woord omver.
Zie je glimlach plots verdwijnen
als je zegt ‘dat lijkt me sterk’.

Lees Verder

Shit

Shit, ik weet niet meer wat ik zeg. Ik weet ook niet wat ik vind. Ik weet niet eens wat ik weet. Alles is weg,

Lees Verder

Antoniem

Jouw feilbaarheid stelt mij gerust,
omdat jouw falen gelijk staat
aan mijn succes, alsof jij
eigenlijk mijn antoniem bent.

Lees Verder

Hartjes van Glassex

Photo by Andreas Wohlfahrt from Pexels

Niet wetende wat ik
mis, geef ik je de schuld
van dit gebrek dat diep
sluimert, slaap je soms? Want
het is leeg om ons heen,
alsof de wind je meenam en vergat.

Lees Verder

Lief

Je aardigheid is selectief;
het is ook moeilijk om iedereen lief te hebben.
Als een dief in de nacht steel je haar aandacht
en neem je de mijne maar voor lief.
Het doet me toch ergens pijn te moeten weten
dat ik nooit jouw lieveling zal zijn,
omdat je mij al bent vergeten