Hartjes van Glassex

Photo by Andreas Wohlfahrt from Pexels

Niet wetende wat ik
mis, geef ik je de schuld
van dit gebrek dat diep
sluimert, slaap je soms? Want
het is leeg om ons heen,
alsof de wind je meenam en vergat.

Het iets wat er was ver-
schijnt soms onverwacht als
ik jou weer zie, alleen,
voel jij het ook? Het is
weer even als vroeger,
alsof je dagen op me hebt gewacht.

Je kon me niet missen,
tekende glitterhartjes
op kladpapier, duwde
ze door mijn brievenbus,
gaf kusjes op het raam
die mijn moeder wegpoetste met Glassex.

Ik vergat je te bellen
op je verjaardag laatst,
stuurde je een kaart
zonder hartjes, maar
bezegeld met spijt;
je wuifde het weg en de wind nam me mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s